Niech Wam nie zbraknie nigdy zdrowia, niech szkoła w dom się wspólny zmienia! Praca wychowawcy to praca niełatwa, bo często leniwa i krnąbrna jest dziatwa. Kocha ona figle i chętnie się czubi, lecz stroni od książki, uczyć się nie lubi. Trzeba dużo zdrowia, dużo czasu stracić, aby umysł ucznia rozwinąć, wzbogacić, który gdy dorośnie, dopiero zrozumie, jak jest w życiu ciężko, gdy się mało umie.
Pragniemy, aby nie zabrakło Wam zapału do kształtowania naszych sumień, abyście uczyli nas pokonywania zła i kierowania się w życiu tylko dobrem. Potrzebne są nam wzorce i Wy, drodzy Nauczyciele jesteście takimi wzorcami.
Szanowny nasz Panie Profesorze! Obserwujemy jak nad nami Pan orze Jak Pan daje nam serca wiele Jak tajemne wiedze do stóp naszych Pan ściele. Za tyle trudu, przyjm nasze życzenia Niech ta nauka, którą już każdy z nas docenia Da Ci wiele radości! A od nas Panie Profesorze Miej pociech wiele o każdej życia porze!
Babcia to mi najdroższa osoba i choć wie, co znaczy choroba. Ja pomagam jej i smutek ucieka! Kochana Babuniu w dniu Twojego święta bądź zawsze z nami, bardzo uśmiechnięta.
Ten, co kształci serca i umysły młode, ten, co ścieżki życia pokoleń toruje, tylko z kwiatu wdzięczności może mieć nagrodę,tylko z postępków, których przykłady wskazuje. Lecz nim życiem okazać będziemy to w stanie, żyj nam przez długie lata, przyjm nasze wyznanie, że miłość się nie kończy, choć szkoły zakończą...